Wanneer iemand voor korte tijd het bewustzijn verliest, noemen we dat flauwvallen. Vaak is het een reactie op een heftige gebeurtenis, emotie of pijn waardoor de bloed- en zuurstoftoevoer naar de hersenen minder wordt en de hartslag vertraagt.

Sommige mensen zijn er ook gevoeliger voor. Zo zijn er mensen die al bij het zien van bloed flauwvallen. Ook door een te laag suikergehalte in het bloed kan een persoon flauwvallen, dit komt vooral voor bij diabetici of mensen die streng aan de lijn doen.

In alle gevallen geldt dat flauwvallen als het ware een soort van beschermingsmechanisme van het lichaam is. Liggend op de grond zijn het hart en hoofd op dezelfde hoogte en hoeft het hart dus minder moeite te doen om bloed en dus ook zuurstof naar de hersenen te pompen. De bloedtoevoer zal hierdoor automatisch herstellen en de persoon komt weer bij.

Een belangrijk kenmerk van flauwvallen is dat u wel voor een korte tijd het bewustzijn verliest, maar uw spierspanning en reflexen als slikken en ademhalen behoudt. Dit in tegenstelling tot bewusteloosheid waar deze beschermende reflexen wel uitvallen. De tong kan dan bijvoorbeeld de luchtwegen blokkeren doordat de tongspieren verslappen en de tong naar achteren zakt. Iemand die is flauwgevallen kan overigens daarna ook nog bewusteloos raken. Vaak is dit zo na een heftige val waarbij u met het hoofd op de grond bent gevallen. Waarschuw dus altijd een (huis)arts als er sprake is geweest van een heftige val.

Soms voelt u aankomen dat u flauw gaat vallen. Vaak treden dan de volgende verschijnselen op: overmatig zweten, misselijkheid, een diepe snelle ademhaling, zwakke hartslag, oorsuizingen, gezichtsverlies, slapheid, verwardheid en gapen. Om de bloedtoevoer naar het hoofd (hersenen) dan te stimuleren kunt u het best met uw hoofd tussen de knieën gaan zitten.

Behandeling als iemand flauwvalt